ในช่วงเวลาไม่ถึงสิบวันก่อนฉันจะกลับอังกฤษ เพื่อนรักคนนี้ของฉันพาฉันไปเลี้ยงข้าวสามหน แต่ละหนอร่อยๆๆและบิลหนักๆทั้งนั้น

เมื่อแต่ละมื้ออาหารจบลง ฉันก็นั่งเฉยๆ เพราะรู้ว่าบิลลี่จะไม่เคยให้ฉันจ่ายอยู่แล้ว หน้าที่ของฉันคือบอกว่า อยากจะกินอะไรไปไหน แล้วก็สั่งๆๆ และกินๆๆ ถึงแม้ฉันอาจจะไม่ได้มีทีท่ามากกว่าเก็กๆแล้วพูดว่า ขอบใจนะที่เลี้ยง แต่คอของฉันตีบตันและดีใจที่เพื่อนคนนี้ของฉันไม่เห็นฉันเป็นของตาย พยายามสละเวลาอันมีค่า นอกเหนือจากบริหารกิจการร้อยล้าน พันล้าน แล้วช้อปปิ้ง มาหาฉันได้

รูปแรกคือ คืนก่อนที่ฉันจะกลับอังกฤษ เค้าขับรถจากบ้านมาตั้งไกล มารับฉันถึงที่ตอนเที่ยงคืน ทั้งๆทีตนเองแทบจะไม่มีแรงคุย สายตาอันเหน็ดเหนื่อย อ่อนล้า ฉันมองเค้าด้วยสายตาเงียบๆๆ เราไปดริ้งค์กันที่ผับโรงแรมหรูได้เพียงแค่ครึ่งชั่วโมง ฉันก็บอกเค้าว่า กลับเถอะ

รูปที่สองเราไปกินร้านญี่ปุ่นที่พารากอนกะบแพรว รูปที่สาม เราไปร้านญี่ปุ่นร้านนี้ร้านเดิม โดยที่ฉันเลือก เพราะจากคำถามสั้นๆว่า จะกินไรล่ะ

ร้านนี้อร่อยมากๆ  ราคาแพงกว่าฟูจิ รสชาติเลยเลิศกว่ามาก ตั้งแต่นั้นมา ฉันไปกินร้านราคาถูกๆกว่าพบว่าไม่อร่อยเลย ไม่รู้จะขอบใจดีหรือเปล่า

ฉันบอกบิลลี่อยู่บ่อยๆ ว่า รักมึงนะ มากๆเท่าพี่น้องกูเลย แต่ความจริงไม่บอกก็รู้

บางทีกำลังนึกถึง บิลลี่ก็โทรมาละ หรือบางที อยู่ๆ ฉันยอมเปืดมือถือแล้วพบว่า บิลลี่เพิ่งส่งข้อความมาจากเมืองไทย

ขอบใจนะบิลลี่ที่ไม่เห้นฉันเป็นของตายเหมือนคนอื่น ให้เวลาฉัน แล้วทำเวลาให้มีความหมายและมีคุณค่า

รักมึงนะโว้ย

Praeo, I and  Billy (my bestfriend) had japanese food before I was back to UK.

We really enjoyed food and thank you very much Billy for your treat. I really enjoyed your company. Thank you very much for not taking me for granted, always devote time for me  and treat me well ( and pay meals for me )

Although sometimes we have a row, but I know that we will remain friends. We argue and then we know we are not taking it seriously.

I would like to tell you here that thank you very much for being a big part of my life, you are my bestfriend ever.

Love you Billy!

หมาพันธิชุสิตัวแรกของฉัน ฉันตั้งชื่อว่ามะลิ มันมีอายุแค่สามเดือนตอนที่ฉันซื้อมันมา แล้วอยู่กับฉันตลอดเวลา นอนเตียงเดียวกับฉัน

แค่ฉันไปเข้าห้องน้ำ มันก็ร้องตาม หน้าหนาวมากๆ ฉันต้องเอามันมานอนในห้องนอน มันไม่ยอมนอนพื้น ส่งเสียงร้องอ้อนวอน ขอมานอนที่เตียงกับฉัน จนฉันต้องใจอ่อน แอบอุ้มมานอน ไม่เห็นแม่เห็น มันล้มตัวนอนข้างๆฉันด้วยสาตตาที่อบอุ่น ชื้นใจ

แต่แล้ว เมื่อตอนฉันเข้ารพ สองวัน คืนสุดท้ายมันก็ตาม ตายๆไปในเวลาที่ฉันกำลังมองรูปมันจากมือถือด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ

ตื่นเช้ามา ฉันพบว่ามันตายแล้ว ฉันร้องไห้เสียใจอยู่นาน ทุกวันนี้ วอลเปเปอณืคอมของฉันยังเป็นรูปมะลิ

มีคนบอกว่า มันเป้นตัวตายตัวแทนแทนฉัน รับเคราะห์แทนฉัน ฉันที่ควรจะพิการเพราะหมอนรองกระดูกเคลื่อนก็อาการดีขึ้น

ฉันไม่แน่ใจหรอกว่า มะลิมันไปดีไหม รู้แต่ว่า วันที่ฉันไปทำบุญให้มา กลับมาบ้านก่อนนอน ฉันอธิษฐานอร้องให้มันทำให้ฉันรู้ว่า มันตายแล้วไปไหน ไม่ถึงห้านาที ฉันได้ยินเสียงเพลงจีนร้องในอาการศอยู่เป้นครึ่งชั่วโมง คุณอาจจะเถียงว่าดังจากบ้านข้างๆ แต่ว่าบ้านฉันเป้นบ้านเดี่ยว

น้องสาวฉันบอกว่า ตอนนอน สะลึมสะลือ มีเทวดาเด็ก ผญ มาหา บอกชื่อมะลิ อาจารย์ที่น้องนับถือบอกว่า มันมาเป้นเทวดาคุ้มรองตอบแทนที่น้องสาวเราทำบุญให้มะลิ และมากกว่าฉัน

แอบน้อยใจอยู่ลึกๆ แต่ทำไงได้ มันไปดีแล้วนี่

เมื่อความรักมันพังลง เราเหมือนคนไม่เต็มคน
เหมือนครึ่งหนึ่งชีวิตนี้หล่นหาย
แบ่งชีวิตให้เขาแล้ว เขาก็พามันจากไป
ไม่มีทางจะทำใจ ได้เลย 

ไม่เคยหันมองดูตัว มัวเสียดายวันเวลา
ฝันว่าอาจจะคืนมาเหมือนเคย
เพิ่งจะรู้ว่ารักแท้ มันไม่ไกลไม่ห่างเลย
แค่เพียงกลับมาสนใจ ตัวเอง 

*ครึ่งหนึ่งของชีวิต ที่เราทำหายไป
ต่อให้นอนเสียดายไปจนตาย มันก็เท่านั้น
เหลืออีกครึ่งชีวิต ที่มันยังต้องการ
ความรักตัวเองกลับมา ชีวิตมันมีคุณค่ากว่านี้ 

นั่งดูแขนมองดูมือ ดูหน้าตามองตัวเอง
จ้องกระจกดูสักครั้งนั่นใคร
เก็บชีวิตที่เหลือเหลือ ทำให้ดีจะได้ไหม
แล้วไม่นานจิตใจจะเต็ม เหมือนเดิม
เก็บชีวิตที่เหลือเหลือ ทำให้ดีจะได้ไหม
แล้วไม่นานจิตใจจะเต็ม เหมือนเดิม 

(Solo)

( * )

เก็บชีวิตที่เหลือเหลือ ทำให้ดีจะได้ไหม
แล้วไม่นานจิตใจจะเต็ม เหมือนเดิม

ความมีอยู่ของศีลทดสอบได้เมื่อมีข้อทดสอบมาแล้วเราเลือกจะเดินทางใด จะรักษามันไว้ได้หรือไม่ ศีลจึงมีกำลังใจเป้นเครื่องหมายสำคัญในการวัด

ความมีอยู่่ของศีลมิได้นับเมื่อยามเราอยู่เฉยๆ ไร้ซึ่งข้อทดสอบ แล้วทึกทักเอาว่าตนเป็นผุ้มีศีล แต่เมื่อเกิดข้อทดสอบแล้วตกก็เข้าข้างตนเองถูๆไถๆว่า เกิดการทุศีลโดยชั่วครั้งชั่วคราวเท้านั้น เสแสร้งแก้ต่างตนว่าที่ผ่านมานั้นเราเป็นผู้มีศีลดีแล้ว

ศีลจะมาเป็นเครื่องทดสอบเราเสมอ ในวันที่เราคิดว่าแน่ ไม่มีวันละเมิดศีล โดยเฉพาะข้อนี้ข้อนั้นที่เราเคยนึกเสมอว่าจะไม่มีวันละเมิดเด็ดขาด

และแล้ว เมื่อข้อสอบมาเยือน ก็อยู่ที่ว่าเราจะตั้งสติแล้วพึงรักษาศีลให้สะอาดผ่องแผ้วมากที่สุดเพียงใด นอกจากศีลจะไม่ทะลุแล้ว ตัวเราเองย่อมพ้นอบายภูมิเช่นกัน

ในเมื่อเราเลือกได้ ก็อยู่ที่ว่าเราจะเืลือกไปทางไหน

คอนเซ็ปรักเธอแต่กอดคนอื่นเป็นเรื่องที่น่าเศร้าในความคิดฉัน ทำเอาฉันสาบานกับตัวเองว่า ชีวิตนี้จะเป็นโสดหากว่ายังรักใครได้ไม่มากเท่าคนนั้นของฉัน

ความมีอยู่คนอื่นของคนที่เราไม่รักมากเท่ารังแต่สร้างความทุกข์ทรมานให้กับฉันเสียมากกว่า ความเปรียบเทียบสร้าง ความเงียบเหงาของหัวใจให้ฉันเพิ่มขึ้น ฉันได้เลือกแล้วที่จะอยู่คนเดียวเหงาๆเสียมากกว่าความมีที่มีแต่สร้างความเศร้าระทมกับฉัน

ความไม่มีอยู่จริงแต่ใจเราได้ปรุงแต่งมัน ความอยากมีอยากได้ สร้างความทุกข์ให้เรามากกว่า จินตนาการที่ไม่มีวันเป็นจริงหลอกหลอน ชีวิตที่กลายเป็นว่าเหลือมีแต่หัวใจที่อยู่เพียงครึ่งเดียวทำให้เหมือนคนตายที่ไร้หัวใจ ความรื่นรมย์ไม่เคยมีมานานแล้ว

เสียงหัวเราะที่มีก็มีเพียงชั่วครู่แล้วหายไป ฉันสงสัยนักว่าเมือ่ไหร่หัวใจฉันจะกลับมา ชีวิตของฉันจะกลับคืน

Helping monks for Visakha Day at Sanamluang