วันนี้
March 7, 2009
วันนี้ตื่นมาแล้วแปลกๆเล็กน้อย เพราะข้างๆเป้นน้องมุกมาค้างที่บ้านด้วย รู้จักน้องเค้าเป้นสิบปี น้องเค้าสอนภาาษจีนที่โรงเรียนใกล้ๆบ้านนีน่า พอดีที่โรงเรีียนมีงานเลี้ยงจนดึก นีน่าเลยบอกให้น้องเค้าค้างที่บ้านสิ ไหนๆก็ทิ้งเสื้อผ้าไว้ที่บ้านแล้ว เพราะมายืมชุดนีน่าแล้วนีน่าช่วยแต่งหน้าแต่งตัวไป
ตื่นเช้ามาก็เฮ้อ ฝันไม่ดีอีกแล้ว ต้องไปทำบุญให้เค้าเสียหน่อยแล้ว
ตื่นเช้ามาก็เก้บห้องให้เรียบร้อยจะได้ตั้งตนทำวิจัยได้เสียที ห่างไปสองสามอาทิตย์ ต่อไม่ค่อยติดอย่างไรไม่ทราบ
เพื่อนๆเคยเป็นไหม ที่ตื่นมาแล้วรู้สึก failกับตัวเอง ตั้งแต่เช้าตอนที่ยังไม่ได้เริ่มต้นวัน ความรู้สึกนี้ทำให้นึกถึงหนังฝรั่งเรื่องหนึ่งที่นางเอกสาวเป็นทนายความที่ร่ำรวยใครๆก็อิจฉา แต่เธอตะคอกบอกผู้คนว่า เธอไม่รู้หรอกว่า แต่ละวันทีตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกว่า failมันเป็นอย่างไร
ตอนนี้ก็ต้องพยายามพ้นทุกข์นี้ด้วยความเพียร พยายามเรียน ทำวิจัยให้ได้ตามเ้าหมายที่ตั้งไว้
ทั้งๆที่คิดอย่างนี้ ยังมานั่งเขียนบล็อคนี้ ระบายไปเรื่อยเปื่อยๆ เพระาทราบว่าไม่มีคนมาอ่านหรอก ขอนีน่าบ่นๆ ระบายๆ แล้วเริ่มต้นวันหน่อยละกันนะคะ
ขอบคุณค่ะ
